Vandaag laat ik je zien hoe je Sosuke en Ponyo in een bubbel tekent (chibi/kawaii-stijl). Deze tutorial bevat veel stappen om u door het tekenproces te begeleiden Ponyo karakters op een leuke manier. Veel tekenplezier!

Hoe Sosuke en Ponyo in een bel te tekenen (Chibi / Kawaii-stijl) Eenvoudige stapsgewijze tekenhandleidin

Foto’s van Landry A.

Het was misschien wel de meest drukke opening in Montana Galerij Barcelona’s 19-jarige geschiedenis. Omgaan2’s Iconicizm was het evenement dat bijna de hele graffitiscène van Barcelona samenbracht op het smalle (meer dan ooit) trottoir van de Comerç-straat. Een unieke kans om zijn overgeven van dichtbij te zien en een praatje te maken met de Bronx-legende.
De Iconicizm-tentoonstelling van Cope2 is tot 19 januari 2024 te zien in Montana Gallery Barcelona.

Kun je ons iets goeds vertellen over graffiti van nu, vergeleken met toen je begon?

Het goede is dat er niet veel veranderd is, in de zin dat sommige graffitischrijvers, zoals ik en een paar anderen, graffiti naar een ander niveau konden tillen, zoals in galerijen, en grote projecten deden, en dat soort dingen. je weet wel. Omdat ik uit een hardcore scene kom: bombarderen, treinen maken, muren maken, en daarna ben ik overgestapt naar galerijen. Dus dat is nu maar goed ook. Weet je, in die tijd bedoel ik dat mensen treinen reden en dat soort dingen, maar je had nog steeds veel schrijvers die overgingen naar de galeriescene, zoals Futura, Botsing, Verdoofd, DondiEn Gezien, al begin jaren 80. Dat is dus het goede aan graffiti: je kunt nog steeds overstappen van graffiti doen naar galerieën en je kunstwerken verkopen. Het is niet voor iedereen geschikt, omdat het veel moeite en toewijding kost. Je moet jezelf pushen, en jezelf verder pushen. Omdat niet iedereen je zal helpen. Er is veel concurrentie. Er zijn veel mensen die het doen, dus het is uiteindelijk een wedstrijd.

“Het slechte eraan (graffiti) is dat je soms, als je succesvol wordt, beroemd wordt en de hele wereld over reist, veel jaloezie en veel haat krijgt.”

En iets ergs?

Het slechte eraan is dat je soms, als je succesvol wordt, beroemd wordt en de hele wereld over reist, veel jaloezie en veel haat krijgt. Het is slecht. De dingen die mensen over je zeggen, alleen maar om te proberen je naam en je hele karakter en imago te ruïneren. Het is krankzinnig, de shit waar ik jarenlang mee te maken heb gehad, en tegen mensen vechten, en ze in elkaar slaan, want, weet je, toen het internet kwam, liep het uit de hand. Mensen konden je niet respecteren en veel onzin praten, en je kunt niet eens iets doen omdat je niet eens weet wie ze zijn. Maar het is verschrikkelijk als het mensen zijn die je al jaren kent, en die zich tegen je keren en je haten. Het is verschrikkelijk, want ik heb nooit een hekel aan schrijvers gehad; Ik keek altijd naar mensen vóór mij Jon Eén, hoe hij naar Parijs verhuisde en het maakte in de galeriewereld. Ik keek ernaar en gebruikte het voor mijn ervaring. Ik ga je niet haten; het heeft geen zin. Waarom zou je jaloers worden op een kunstenaar als je het ook kunt, weet je? Dat is het enige slechte eraan vandaag. Het is moeilijk, maar het hoort bij succesvol zijn, heb ik geleerd, en zo is het.

Wat moet een schrijver doen om graffiti realistisch te blijven en tegelijkertijd betrokken te zijn bij de galeriewereld?

Het hangt van de schrijver zelf af, weet je. Net als ik doe ik aan galerijen, ik doe nog steeds treinen, ik geef nog steeds illegaal over op straat, omdat dat is wat ik doe. Ik hou van graffiti. Ik ga het niet doen zoals sommige schrijvers die vanuit treinen, muren en straten in de galerijen belanden en er gewoon mee stoppen, weet je? Het gaat niet eens om het echt houden, weet je, want je kunt het echt houden en mensen zullen nog steeds haten en jaloers zijn. Je moet het uiteindelijk zelf doen. Het is jouw passie. Het is mijn passie. Ik hou ervan. Ik kan elk type graffiti maken, legaal of illegaal, het maakt mij niet uit. Ik zal alles doen. Het is dus voor iedereen anders, iedereen is anders. Het hangt allemaal van jou af en hoe je je leven als kunstenaar wilt leiden. Hardcore, galerie, urban, eigentijds, het is allemaal aan jou.

“Een graffitikunstenaar lijkt meer op iemand die galerieën en legale dingen doet, en een graffitischrijver is degene die echt de illegale dingen doet. Dus eigenlijk doe ik beide.”

Hoe ga je om met je publieke artistieke imago als het gaat om de juridische gevolgen van graffiti?

Nou, ik ben vaak gearresteerd. Ik heb veel advocaatkosten betaald, maar in New York kots je nu op straat. Ze zullen zich daar niet te veel druk over maken. Natuurlijk, als ze je betrappen, zullen ze je waarschijnlijk arresteren, maar totdat je met de trein gaat… Weet je, ik kan niet zomaar metro’s in New York gaan schilderen, omdat ze weten wie ik ben. Ik moet het dus nog een beetje koel houden. Weet je, ik doe veel legale dingen, zoals in galerijen en grote projecten, en als ik veel illegale dingen zou gaan doen, zoals hardcore treinen, zou dat zeker mijn carrière als ‘graffitikunstenaar’ in gevaar brengen. Want voor mij, weet je, ben ik een “graffitischrijver” en een “graffitikunstenaar”. Een graffitikunstenaar lijkt meer op iemand die galerieën en legale dingen doet, en een graffitischrijver is degene die echt de illegale dingen doet. Dus eigenlijk doe ik beide.

Tegenwoordig zijn er veel ‘comebacks’ van New York’s eerste en tweede generatie schrijvers. De meeste waren al lange tijd verdwenen en claimen nu hun belang. Het voelt soms alsof ze hun stukje van de taart willen. Wat denk je daarvan?

Ik bedoel, het is cool, weet je, uiteindelijk moet je de kost verdienen als je een ouderwetse schrijver bent. Ik denk dat ze zagen hoe groot graffiti en straatkunst over de hele wereld werden. En ze hebben zoveel ouderwetse schrijvers zoals ik een echte carrière zien maken. Persoonlijk ben ik nooit gestopt. Ik heb het altijd consistent gehouden, zelfs in de jaren negentig, toen New York aan het uitsterven was, toen niemand echt veel deed. Ik maakte overal muren, deed grote muren en schrijvers uit Europa kwamen eraan en ik hield New York in die tijd levend. Veel schrijvers zijn gewoon verdwenen. Toch zijn er enkele ouderwetse schrijvers die nu terugkomen en die niet echt veel hebben gedaan. Ze hebben waarschijnlijk maar twee of drie metro’s gemaakt en ze komen terug, en het zijn gewoon ‘legendes’; dat is het enige wat mij van streek maakt. Velen van hen proberen te doen alsof ze veel hebben gedaan, maar uiteindelijk hebben ze niet veel gedaan. En het is zo vervelend, weet je, en ze doen alsof je ze iets schuldig bent. Geloof me, ik heb met een paar van hen gesproken, en hun hoofden zijn groot en ze zeggen: “Oh, als ik er niet was geweest, zou graffiti niet over de hele wereld bestaan!”. En ik kijk naar ze, zoals: wat bedoel je!? Ik bedoel, wees gewoon cool, wees bescheiden en werk samen met mensen. Maar sommige mensen, sommige van deze oude jongens, hebben grote ego’s. Laat me het je vertellen. Maar ik bedoel, als je er je beroep van kunt maken, ga ervoor. Ik ben er altijd voor in dat mensen succesvol zijn en winnen, maar wees er cool over; Denk niet dat de wereld je iets verschuldigd is. Niemand is je iets verschuldigd en niemand zal je iets geven omdat het hen niets kan schelen. Maar als je cool bent, krijg je misschien een show, word je ergens heen gevlogen en zullen mensen je aan de haak slaan. Toon respect, vooral voor de nieuwe generatie. Je bent niet beter dan wie dan ook. Oké, je bent ouderwets, je hebt dit gedaan, en bedankt, maar, weet je, probeer het niet te gebruiken en respectloos te zijn tegenover de nieuwe generatie.

Zijn kunstverzamelaars bevinden zich overal in Europa, Amerika en andere Aziatische landen. Zijn olieverfschilderij is een vakmanschap voor de kunstcollectie geworden. Zijn realistische olieverfschilderijen uit alle lagen van de bevolking zijn alom geliefd en zeer bezorgd onder kunstliefhebbers.

Gepubliceerd:

2000: “Nieuwe realisme-schilderijen Zhao Kailin” China. Peking

2006: “Chinese machtsschilder – Zhao Kailin” China. Tianjin

2011: “Overzeese Chinese olieverfschilderij Artsit – Zhao Kailin” China. Jilin

Vandaag laat ik je zien hoe je deze schattige “booneend” tekent die ik op Amazon heb gevonden (het is een nachtlampje). Ik vond het super schattig en dat je het wel zou willen leren tekenen. Hier is de nachtlampje boneneend Ik vertelde je over. Leer hoe je deze schattige eend tekent in de volgende eenvoudige tekenhandleiding. Veel tekenplezier!

Hoe je een schattige eend tekent met de eenvoudige stapsgewijze tekenhandleiding voor kinderen

Zoals elke zichzelf respecterende voetbalfan, is Barcelona’s Foner (wiens Instagram naam is een eerbetoon aan de legendarische voetballer en coach Johan Cruijff) is tevens een liefhebber van sportmode. Het lid van GFM heeft een reeks legendarische shirts gerangschikt die fetisjen van de voetbalgeschiedenis zijn geworden, hetzij vanwege hun esthetiek, hetzij vanwege de prestaties van de spelers die ze droegen.

.

6 INTER DE MILAAN 1994

De jaren 90 zijn de gouden eeuw van voetbal-T-shirts. De kraag die doet denken aan de elegantie van een tennispolo, de manier waarop het ontwerp wordt gearticuleerd met de advertenties en het feit dat elk ontwerp een specifiek seizoen identificeert, maakt dit decennium in dit opzicht het meest interessant.

5 ACF FIORENTINA 1998

Dit t-shirt illustreert het belang dat de wereld van videogames eind jaren 90 krijgt. Het Nintendo-logo, dat zich perfect aanpast aan het ontwerp van het kledingstuk, is een ondubbelzinnig teken des tijds.

4 WEST HAM UNITED FC 1999

Het ultieme voetbal-T-shirt van de skinheadbeweging. Niet alleen omdat het de geografische oorsprong van deze stedelijke stam vertegenwoordigt; de advertentie van Dr. Martens -het merk van de laarzen die skinheads dragen- is een statement.

3 HET COLOMBIAANSE NATIONALE TEAM: RENNÉ HIGUITA

De unieke persoonlijkheid van de meest verrassende doelman uit de voetbalgeschiedenis wordt met dit t-shirt geassocieerd. Wie zou de schorpioentechniek kunnen vergeten?

2 FUTBOLCLUB BARCELONA 1992

Barça’s tweede oranje tenue ging de geschiedenis in vanwege het aankleden van spelers tijdens hun eerste Europa Cup. Het paste bij het haar van Koeman, de speler die het doelpunt maakte dat de finale tegen Sampdoria zou bereiken.

1 BOCA JUNIOR 1995

Misschien is dit niet het T-shirt dat Diego Armando Maradona het beste vertegenwoordigt, maar het is wel degene die volgens Foner het beste ontwerp heeft van de shirts die de Pelusa droeg. Dit is deels te danken aan de krachtige kleuren, het iconische Parmalat-logo of de merkwaardige inscriptie op de hals.

BONUS: MTN SPORTTEAM T-SHIRT

Het vertegenwoordigt geen enkel team, maar het vertegenwoordigt het belang dat sport-T-shirts van oudsher in schrijverskasten hebben gehad. “Voel de kleuren!is het motto en MTN is meer dan een merk.

Vandaag laat ik je zien hoe je het pittige konijntje tekent, Kuromi, van My Melody en Hello Kitty. Ik heb de tutorial opgedeeld in vele eenvoudige stappen die je kunt volgen. Ik hoop dat jouw Kuromi net zo goed zal uitpakken als de mijne. Veel tekenplezier!

Leer hoe u Kuromi kunt tekenen uit My Melody en Hello Kitty. Eenvoudige stapsgewijze tekenhandleiding voor kinderen

Fout, Noee, 910DO, Fatzoo, Soniek… het is verrassend om zoveel interessante namen uit illegale graffiti gegroepeerd te zien in een tentoonstelling in een galerie. Getiteld “Fandalism”, de show in de Colab-galerij in Weil am Rhein, Duitsland, opende op 2 december en blijft open tot mei 2024. We benaderden Daniel Künzler, de curator van de ruimte, om wat meer te weten te komen over deze tentoonstelling die gokt op zulke ‘ondergrondse’ namen van Europese graffiti.

“(…) de tentoonstelling ziet zichzelf als een onderzoeksproject en discours dat de vragen beantwoordt: waarom? en om welke reden?”

In het kort: wat is Colab Gallery?

Colab-, een variant op het Coinage Collaboratorium, staat voor een plek waar gedachten, visies en ideeën elkaar ontmoeten en door uitwisseling en samenwerking kunstwerken worden.

Sinds 2006 concentreert de galerie zich op de samenwerking met kunstenaars wier creatieve wortels aan de straat ontlenen. Er wordt veel tijd en energie geïnvesteerd om stijlbepalende artiesten vroeg genoeg te vinden en te koesteren en opkomende trends te herkennen. Daarbij worden de gepresenteerde kunstenaars gekozen op basis van hun authenticiteit, artistieke volwassenheid en expressie. Bijzondere nadruk wordt gelegd op de technische uitvoering van de werken binnen de context van de galerie en op de ondersteuning en verzorging van de kunstenaars.

Welke impact heeft het gehad?

De galerie heeft een fantastische reputatie opgebouwd onder stedelijke kunstenaars uit de kunstscène. Toch wil de galerie niet alleen fans en insiders aanspreken, maar ook een educatieve opdracht vervullen. Rondleidingen vinden het hele jaar door plaats en worden zowel aan individuen als aan groepen aangeboden. Zo wordt het gediversifieerde aanbod van actuele stadskunst op lange termijn aan het publiek gepresenteerd. Achtergronden en concepten worden uitgelegd en de drijfveren van de kunstenaars worden duidelijker gemaakt.

Wat biedt deze galerie wat andere tentoonstellingsruimtes niet bieden?

De Colab Gallery is de perfecte plek voor kunstverzamelaars om huidige of toekomstige kunstenaars te ontdekken en er op een goed moment in te investeren. Het is ook op de beste manier verbonden met de scène en helpt u graag bij het verwerven van originele kunstwerken van uw favoriete kunstenaar. Onze overzichtelijke online winkel en de dagelijks bijgewerkte kunstwinkel in de galerie bieden zeefdrukken en kleinere edities aan en completeren daarmee het assortiment. We hebben een zeer goed geïnformeerd team dat elke klant ontzorgt en geïnteresseerden ondersteunt met professioneel aankoopadvies, zowel online als in-house.

“Het is de aard van het programma om zich uitsluitend te concentreren op graffiti en de huidige meest actieve bijdragen ervan, terwijl het de toeschouwer en de kunstenaar zelf de kans geeft zich af te vragen wat dit betekent.”

In de line-up van ‘Fandalism’ zien we zowel schrijvers die dicht bij de kunst staan, als anderen die er totaal ver vanaf staan. Welke criteria werden gevolgd om de deelnemers te selecteren?

Omdat de titel van de show werd gegeven: “Fandalism – Graffiti Before Mainstream Adoption”, gingen de criteria over het samenstellen van een show met nieuwe mensen die, wederom, zeer actief zijn op straat en in treinen over de hele wereld. Het ligt in de aard om uitsluitend te focussen op graffiti en de huidige meest actieve bijdragers ervan, terwijl het de toeschouwer en de kunstenaar zelf de kans geeft zich af te vragen wat dit betekent.

Wat hebben ze allemaal gemeen?

De meesten van hen waren al vrienden / kenden elkaar van eerdere avonturen. Ze zijn actief, slim en willen plezier hebben!

“(…) Ik ben me ervan bewust hoe dit ook ‘gevoelig’ kan zijn voor sommige van de deelnemende kunstenaars, vooral voor degenen die minder gevestigd zijn als kunstenaar – bij gebrek aan een beter woord – en vooral voor schrijvers.”

Hoe heb je ze allemaal weten te overtuigen om in een tentoonstellingsruimte te gaan werken?

Dit kostte tijd. Zelf maak ik al twee generaties deel uit van deze scene, en niet alleen als curator van een instelling. Daarom ben ik me ervan bewust hoe dit ook ‘gevoelig’ kan zijn voor sommige van de deelnemende kunstenaars, vooral voor degenen die minder gevestigd zijn als kunstenaar -bij gebrek aan een beter woord- en vooral voor schrijvers.
Er was beslist sprake van veel vertrouwen tussen mij en de artiesten, en dat moet ik hier in het bijzonder vermelden Jason en ik zijn al meer dan tien jaar vrienden. Hij heeft zeer goede verbindingen en we vertrouwen elkaar. Hij speelde een sleutelrol bij het samenstellen van de ‘wrekers van graffiti’. Zoals ik al zei, het gaat veel om vertrouwen.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen voor schrijvers bij het uitvoeren van deze taak?

Ik hou niet echt van het woord uitdaging, omdat het vaak negatief kan lijken. Hoewel ik op dit moment geen passender woord kan bedenken, zou ik zeggen dat er veel tijd is gestoken in het nauw samenwerken met elke kunstenaar, en zorgvuldig nadenken over hoe de galerieruimte het concept zou verwoorden, en in hoeverre we konden duw het.

Zijn er schrijvers geweest die buiten de line-up zijn gelaten of die in het begin niet beschikbaar waren?

‘Fandalisme’ is een boxwoord. Het is een mix tussen fandom en vandalisme. Er zijn een aantal hoofdrolspelers die niet in deze line-up voorkomen, waar ik een grote fan van ben. Sommige daarvan zijn niet meer actief; en ik vond het belangrijk dat de deelnemers tot nu toe zichtbaar actief zijn.
Bovendien is onze galerieruimte vrij groot, maar in zekere zin ook beperkt. Ik heb 12 artiesten (of vandalen) uitgenodigd waar ik fan van ben en voor mij een synergie tussen elkaar gecreëerd. Er lopen er uiteraard nog een paar rond.

Kunt u commentaar geven op het werk van drie van hen?

1. Gazela kwam met een geweldige kamerinstallatie, verwijzend naar haar passie voor ondergrondse constructies, tunnels en ‘non-plaatsen’.
   Het overbrengen van de white cube naar een grotachtige ervaring voegt een groot gevoel van authenticiteit toe aan onze bezoekers; het is erg meeslepend. Gazela is een groot kunstenaar en ik respecteer haar bewustzijn voor details en toewijding, waarmee ze stereotypen doorbreekt, zoals het idee dat alleen mannen met metaal, boormachines en gasbranders zouden werken.
2. Jason en Fatzoo delen de ruimte samen en hebben, met de helpende handen van anderen, een collage met meer dan 250 fotolijsten geïnstalleerd.
   Elk frame vertelt een verhaal, verwijzend naar avonturen en gebeurtenissen of roept herinneringen op aan geweldige momenten. Als je goed kijkt, zie je dat de meeste artiesten uit de show al op avontuur waren met het duo Jason & Fatzoo.
3. Sonik is sinds ’96 actief met graffiti. Zijn voorliefde voor avontuur en verkenning heeft hem naar chaotische voorstedelijke gebieden gebracht, vooral in de Balkan, waar hij vandaan komt. Sonik beschikt over een verbazingwekkend repertoire aan vaardigheden als het gaat om het samenstellen van verschillende soorten materialen, technieken en vormen. Zijn stukken zijn uniek en fris, gericht op het idee van de westerse droom en de opkomst van nieuwe cult-transformerende tradities. Hij is zeer ervaren en zeker van zijn processen en houdt absoluut gelijke tred met de hedendaagse kunstmarkt.

“De tentoonstelling probeert de deelnemers niet als ‘moderne kunstenaars’ te presenteren of hun status te verheerlijken; maar meer om begrip en inzicht te krijgen in het waarom, hoe en wat het voor hen betekent.”

Schrijvers als Error of Noee, wier tentoonstellingservaring bescheiden of onbestaande moet zijn, wat bieden ze binnen de muren van een galerie dat ze nog niet in de trein aanbieden?

De tentoonstelling probeert de deelnemers niet als ‘moderne kunstenaars’ voor te stellen of hun status te verheerlijken; maar meer om begrip en inzicht te krijgen in het waarom, hoe en wat het voor hen betekent.

Dit wordt geportretteerd door middel van korte visuele inzichten in hun leven en een ruimte om bepaalde visies en vrije gedachten uit te drukken… wat ze bieden is wat zij belangrijk vinden om uit te beelden.

Graffiti en tentoonstellingskunst, wat is de relatie tussen deze concepten en wat zijn de grenzen vanuit het perspectief van Colab Gallery?

Ik zou zeggen dat de relatie tussen graffiti en tentoonstellingskunst, in de context van deze tentoonstelling, niet beperkt is in zijn relatie, en dat deze ook niet eens als een relatie hoeft te worden beschouwd. Voor sommige kunstenaars was het heel duidelijk dat ze zo puur en dicht bij hun straatreputatie wilden zijn als voldoende was, en anderen hebben hun werk op een meer artistieke en expressieve reis gebracht. Beide zijn even belangrijk bij het aanpakken van de titel van deze show. De tentoonstelling toont niet per se graffiti, want dat zie je als je met je ogen wijd open over straat loopt of als je op de volgende S-Bahn wacht.

Over het geheel genomen beschouwt de tentoonstelling zichzelf als een onderzoeksproject en een discours dat de vragen beantwoordt: waarom? en om welke reden? Door dit te onderzoeken – en zich bewust te zijn van het feit dat er geen definitief antwoord is – biedt de tentoonstelling het publiek de mogelijkheid, maar niet de verplichting, om zich over deze vraag te positioneren en de aspecten ervan te delen.

Daniel Künzler, geboren in 1985 in Hamburg, behaalde in 2011 zijn diploma aan de Universiteit voor Design & Kunst in Bolzano, Italië.
Künzler was curator van ‘Corners Of(f) Society’ in 2019 en de huidige tentoonstelling
“Fandalisme – Graffiti vóór mainstream adoptie”.
Momenteel bezig met de planning van de volgende tentoonstelling in Colab Gallery, die op de 8e opent. Juni 2024.